Bölüm 1:
O gün Alice'nin annesi ölmüştü.Daha 12 yaşındaydı.Cenazede yer bir gölcüğe dönüşmüştü.Çoğu gözyaşı da Alice'e aitti.Jenny yanına gelip: Alice,hepimiz üzülüyoruz ve ben annemi 4 yaşında iken kaybettim
. Nasıl düşündüğünü anlıyorum.Alice:Evet bende biliyorum.Annem her zaman kalbimde yaşayacak fakat ben annemi bir daha öpemeyeceğim,ona sarılamayacağım .Babam da zaten annemle para için evlenmiş Beni şüphesiz evden atacak.Jenny: Bizim evin kapıları senin için her zaman açık... 
Alice: Ah Jenny sen.i çok seviyorum! Aradan 1 Ay Geçer
Baba:Alice,hiç bir işe yaradığın yok!Artık burası senin evin değil ( Der ve kapıyı yüzüne çarpar)
Alice'nin tek bir şansı vardı o da Jenny'de kalmaktı.Babası onun kıyafetlerini yıkamayıp yenisini almadığından kıyafetleri de eski püskü olmuştu.Jenny'nin kapısını tık tıkladı.Açan Jenny'nin üvey annesi idi.Alice: Bir sakıncası yoksa Jenny ile görüşebilirmiyim.Üvey Anne: Evet tabi (der buruşuk bir yüz ifadesi ile)Jenny!Gel buraya!Jenny: Efendim anne?Üvey Anne: Bir arkadaşın geldi ( Bu durumdan hala rahatsız olmaktadır)Jenny: Aa,merhaba Alice!Alice: Merhaba
.Jenny:Noldu böyle sana... 
Alice: Babam beni kapının önüne koydu. Jenny: Anne!Alice'nin babası onu terk etmiş.Bizim evde kalabilir mi? ( Anne kapının önüne gelir) Üvey Anne: Hmm...(diyerek Alice'e dikkatlice bakar)HAYIR!BU PİRE TORBASI PİS KIZI EVİMDE AĞIRLAMAM! 
Alice koşa koşa gider.Jenny: Alice dur!Jenny bunu ne kadar derse desin Alice takmıyordu.Onun yerine daha hızlı koşuyordu.Sonra bir okulun önünde yorgun düştü.Birazcık oturayım derken uyuya kaldı.Uyandığında önünde takım elbiseli 2 adam vardı.''Siz kimsiniz'' diye sordu.Adamlardan biri:Annen,baban varmı? dedi.Alice: Size ne?Önce kim olduğunuzu söyleyin!Adam: Biz yetiştirme yurdundan geliyoruz.Annen,baban varmı?Alice:Hayır,yok...Adam:Gel bizimle.
